Zaterdag 19 november. Op de zaal is het altijd een aparte sfeer. De kinderen komen lekker energiek binnen en langzamerhand wordt iedereen onherkenbaar. Zelfs onderling is er soms even verwarring. Voor sommigen is het nieuw: Een zwarte piet is altijd 'aan'. Even een lunchpauze kan, maar dan uit het zicht van kleine kinderen, want pieten eten eigenlijk niet. Zit mijn haar goed, zijn mijn wangen nog egaal en waar is mijn veer gebleven... En een piet is altijd vrolijk, ieder kind kan rekenen op een vrolijke groet. De lange stoet vertrekt naar het centrum en trekt al gelijk veel aandacht. Op het Bethlehemkerkplein gaan de jongste pieten uit hun dak met de macarena, de eenwieler en het koord. Kleine toeschouwers wordenook keurig over het koord geholpen. De optocht verloopt ook gezellig, het is enorm druk. Eén piet krijgt op zijn kop omdat hij door het publiek fietst, maar pieten luisteren vaak niet goed... Toch is de organisatie weer super tevreden. Om drie uur vertrekken de pieten weer en samen met een groep ouders gaan we naar de zaal om om te kleden, op te ruimen, oren schoon te maken en na te genieten. Moe maar tevreden! |